{"id":"mn61","title":"Advice to Rāhula at Ambalaṭṭhika","languageCodes":["en","pi"],"languageNotes":{"en":"Bhikkhu Sujato · CC0","pi":"Mahāsaṅgīti edition · SuttaCentral"},"chapters":[{"id":"mn61","title":"Advice to Rāhula at Ambalaṭṭhika","units":[{"id":"mn61:0","sourceIds":["mn61:0.1","mn61:0.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Majjhima Nikāya 61\nAmbalaṭṭhikarāhulovādasutta","en":"Middle Discourses 61\nAdvice to Rāhula at Ambalaṭṭhika"}},{"id":"mn61:1","sourceIds":["mn61:1.1","mn61:1.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Evaṁ me sutaṁ—\nekaṁ samayaṁ bhagavā rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.","en":"So I have heard.\nAt one time the Buddha was staying near Rājagaha in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground."}},{"id":"mn61:2","sourceIds":["mn61:2.1","mn61:2.2","mn61:2.3","mn61:2.4","mn61:2.5","mn61:2.6","mn61:2.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Tena kho pana samayena āyasmā rāhulo ambalaṭṭhikāyaṁ viharati.\nAtha kho bhagavā sāyanhasamayaṁ paṭisallānā vuṭṭhito yena ambalaṭṭhikā yenāyasmā rāhulo tenupasaṅkami.\nAddasā kho āyasmā rāhulo bhagavantaṁ dūratova āgacchantaṁ.\nDisvāna āsanaṁ paññāpesi, udakañca pādānaṁ.\nNisīdi bhagavā paññatte āsane.\nNisajja pāde pakkhālesi.\nĀyasmāpi kho rāhulo bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.","en":"Now at that time Venerable Rāhula was staying at Ambalaṭṭhikā.\nThen in the late afternoon, the Buddha came out of retreat and went to Ambalaṭṭhika to see Venerable Rāhula.\nRāhula saw the Buddha coming off in the distance.\nHe spread out a seat and placed water for washing the feet.\nThe Buddha sat down on the seat spread out,\nand washed his feet.\nRāhula bowed to the Buddha and sat down to one side."}},{"id":"mn61:3","sourceIds":["mn61:3.1","mn61:3.2","mn61:3.3","mn61:3.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho bhagavā parittaṁ udakāvasesaṁ udakādhāne ṭhapetvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:\n“passasi no tvaṁ, rāhula, imaṁ parittaṁ udakāvasesaṁ udakādhāne ṭhapitan”ti?\n“Evaṁ, bhante”.\n“Evaṁ parittakaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjā”ti.","en":"Then the Buddha, leaving a little water in the pot, addressed Rāhula,\n“Rāhula, do you see this little bit of water left in the pot?”\n“Yes, sir.”\n“That’s how little of the ascetic’s nature is left in those who are not ashamed to tell a deliberate lie.”"}},{"id":"mn61:4","sourceIds":["mn61:4.1","mn61:4.2","mn61:4.3","mn61:4.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho bhagavā parittaṁ udakāvasesaṁ chaḍḍetvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:\n“passasi no tvaṁ, rāhula, parittaṁ udakāvasesaṁ chaḍḍitan”ti?\n“Evaṁ, bhante”.\n“Evaṁ chaḍḍitaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjā”ti.","en":"Then the Buddha, discarding what little water was left in the pot, said to Rāhula,\n“Do you see this little bit of water that was discarded?”\n“Yes, sir.”\n“That’s how the ascetic’s nature is discarded in those who are not ashamed to tell a deliberate lie.”"}},{"id":"mn61:5","sourceIds":["mn61:5.1","mn61:5.2","mn61:5.3","mn61:5.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho bhagavā taṁ udakādhānaṁ nikkujjitvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:\n“passasi no tvaṁ, rāhula, imaṁ udakādhānaṁ nikkujjitan”ti?\n“Evaṁ, bhante”.\n“Evaṁ nikkujjitaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjā”ti.","en":"Then the Buddha, turning the pot upside down, said to Rāhula,\n“Do you see how this pot is turned upside down?”\n“Yes, sir.”\n“That’s how the ascetic’s nature is turned upside down in those who are not ashamed to tell a deliberate lie.”"}},{"id":"mn61:6","sourceIds":["mn61:6.1","mn61:6.2","mn61:6.3","mn61:6.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho bhagavā taṁ udakādhānaṁ ukkujjitvā āyasmantaṁ rāhulaṁ āmantesi:\n“passasi no tvaṁ, rāhula, imaṁ udakādhānaṁ rittaṁ tucchan”ti?\n“Evaṁ, bhante”.\n“Evaṁ rittaṁ tucchaṁ kho, rāhula, tesaṁ sāmaññaṁ yesaṁ natthi sampajānamusāvāde lajjāti.","en":"Then the Buddha, turning the pot right side up, said to Rāhula,\n“Do you see how this pot is vacant and hollow?”\n“Yes, sir.”\n“That’s how vacant and hollow the ascetic’s nature is in those who are not ashamed to tell a deliberate lie."}},{"id":"mn61:7","sourceIds":["mn61:7.1","mn61:7.2","mn61:7.3","mn61:7.4","mn61:7.5","mn61:7.6","mn61:7.7","mn61:7.8","mn61:7.9","mn61:7.10","mn61:7.11"],"kind":"text","text":{"pi":"Seyyathāpi, rāhula, rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti, purimenapi kāyena kammaṁ karoti, pacchimenapi kāyena kammaṁ karoti, sīsenapi kammaṁ karoti, kaṇṇehipi kammaṁ karoti, dantehipi kammaṁ karoti, naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti; rakkhateva soṇḍaṁ.\nTattha hatthārohassa evaṁ hoti:\n‘ayaṁ kho rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti …pe… naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti; rakkhateva soṇḍaṁ.\nApariccattaṁ kho rañño nāgassa jīvitan’ti.\nYato kho, rāhula, rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti …pe… naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti, soṇḍāyapi kammaṁ karoti, tattha hatthārohassa evaṁ hoti:\n‘ayaṁ kho rañño nāgo īsādanto urūḷhavā abhijāto saṅgāmāvacaro saṅgāmagato purimehipi pādehi kammaṁ karoti, pacchimehipi pādehi kammaṁ karoti, purimenapi kāyena kammaṁ karoti, pacchimenapi kāyena kammaṁ karoti, sīsenapi kammaṁ karoti, kaṇṇehipi kammaṁ karoti, dantehipi kammaṁ karoti, naṅguṭṭhenapi kammaṁ karoti, soṇḍāyapi kammaṁ karoti.\nPariccattaṁ kho rañño nāgassa jīvitaṁ.\nNatthi dāni kiñci rañño nāgassa akaraṇīyan’ti.\nEvameva kho, rāhula, yassa kassaci sampajānamusāvāde natthi lajjā, nāhaṁ tassa kiñci pāpaṁ akaraṇīyanti vadāmi.\nTasmātiha te, rāhula, ‘hassāpi na musā bhaṇissāmī’ti—\nevañhi te, rāhula, sikkhitabbaṁ.","en":"Suppose there was a royal bull elephant with tusks like draft-poles, able to draw a heavy load, pedigree and battle-hardened. In battle it uses its fore-feet and hind-feet, its fore-quarters and hind-quarters, its head, ears, tusks, and tail, but it still protects its trunk.\nSo its rider thinks:\n‘This royal bull elephant still protects its trunk.\nIt has not yet given its life.’\nBut when that royal bull elephant … in battle uses its fore-feet and hind-feet, its fore-quarters and hind-quarters, its head, ears, tusks, and tail, and its trunk, its rider thinks:\n‘This royal bull elephant … in battle uses its fore-feet and hind-feet, its fore-quarters and hind-quarters, its head, ears, tusks, and tail, and its trunk.\nIt has given its life.\nNow there is nothing that royal bull elephant would not do.’\nIn the same way, when someone is not ashamed to tell a deliberate lie, there is no bad deed they would not do, I say.\nSo you should train like this: ‘I will not tell a lie, even for a joke.’"}},{"id":"mn61:8","sourceIds":["mn61:8.1","mn61:8.2","mn61:8.3","mn61:8.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Taṁ kiṁ maññasi, rāhula,\nkimatthiyo ādāso”ti?\n“Paccavekkhaṇattho, bhante”ti.\n“Evameva kho, rāhula, paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyena kammaṁ kattabbaṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vācāya kammaṁ kattabbaṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manasā kammaṁ kattabbaṁ.","en":"What do you think, Rāhula?\nWhat is the purpose of a mirror?”\n“It’s for checking your reflection, sir.”\n“In the same way, deeds of body, speech, and mind should be done only after repeated checking."}},{"id":"mn61:9","sourceIds":["mn61:9.1","mn61:9.2","mn61:9.3","mn61:9.4","mn61:9.5","mn61:9.6","mn61:9.7","mn61:9.8","mn61:9.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Yadeva tvaṁ, rāhula, kāyena kammaṁ kattukāmo ahosi, tadeva te kāyakammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ kattukāmo idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nakusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ kattukāmo idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nakusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, kāyena kammaṁ sasakkaṁ na karaṇīyaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ kattukāmo idaṁ me kāyakammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya, na parabyābādhāyapi saṁvatteyya, na ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nkusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, kāyena kammaṁ karaṇīyaṁ.","en":"When you want to act with the body, you should check on that same deed:\n‘Does this act with the body that I want to do lead to hurting myself, hurting others, or hurting both?\nIs it unskillful, with suffering as its outcome and result?’\nIf, while checking in this way, you know:\n‘This act with the body that I want to do leads to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s unskillful, with suffering as its outcome and result.’ To the best of your ability, Rāhula, you should not do such a deed.\nBut if, while checking in this way, you know:\n‘This act with the body that I want to do doesn’t lead to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s skillful, with happiness as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should do such a deed."}},{"id":"mn61:10","sourceIds":["mn61:10.1","mn61:10.2","mn61:10.3","mn61:10.4","mn61:10.5","mn61:10.6","mn61:10.7","mn61:10.8","mn61:10.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Karontenapi te, rāhula, kāyena kammaṁ tadeva te kāyakammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ karomi idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ karomi idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, paṭisaṁhareyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ kāyakammaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ karomi idaṁ me kāyakammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nkusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, anupadajjeyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ kāyakammaṁ.","en":"While you are acting with the body, you should check on that same act:\n‘Does this act with the body that I am doing lead to hurting myself, hurting others, or hurting both?\nIs it unskillful, with suffering as its outcome and result?’\nIf, while checking in this way, you know:\n‘This act with the body that I am doing leads to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s unskillful, with suffering as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should desist from such a deed.\nBut if, while checking in this way, you know:\n‘This act with the body that I am doing doesn’t lead to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s skillful, with happiness as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should continue doing such a deed."}},{"id":"mn61:11","sourceIds":["mn61:11.1","mn61:11.2","mn61:11.3","mn61:11.4","mn61:11.5","mn61:11.6","mn61:11.7","mn61:11.8","mn61:11.9","mn61:11.10"],"kind":"text","text":{"pi":"Katvāpi te, rāhula, kāyena kammaṁ tadeva te kāyakammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ akāsiṁ idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace kho tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ akāsiṁ, idaṁ me kāyakammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, kāyakammaṁ satthari vā viññūsu vā sabrahmacārīsu desetabbaṁ, vivaritabbaṁ, uttānīkātabbaṁ;\ndesetvā vivaritvā uttānīkatvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjitabbaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ kāyena kammaṁ akāsiṁ idaṁ me kāyakammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nkusalaṁ idaṁ kāyakammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.","en":"After you have acted with the body, you should check on that same act:\n‘Does this act with the body that I have done lead to hurting myself, hurting others, or hurting both?\nIs it unskillful, with suffering as its outcome and result?’\nIf, while checking in this way, you know:\n‘This act with the body that I have done leads to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s unskillful, with suffering as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should confess, reveal, and clarify such a deed to the Teacher or a sensible spiritual companion.\nAnd having revealed it you should restrain yourself in future.\nBut if, while checking in this way, you know:\n‘This act with the body that I have done doesn’t lead to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s skillful, with happiness as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should live in rapture and joy because of this, training day and night in skillful qualities."}},{"id":"mn61:12","sourceIds":["mn61:12.1","mn61:12.2","mn61:12.3","mn61:12.4","mn61:12.5","mn61:12.6","mn61:12.7","mn61:12.8","mn61:12.9"],"kind":"text","text":{"pi":"“Yadeva tvaṁ, rāhula, vācāya kammaṁ kattukāmo ahosi, tadeva te vacīkammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ kattukāmo idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nakusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ kattukāmo idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nakusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, vācāya kammaṁ sasakkaṁ na karaṇīyaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ kattukāmo idaṁ me vacīkammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya, na parabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nkusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, vācāya kammaṁ karaṇīyaṁ.","en":"When you want to act with speech, you should check on that same deed:\n‘Does this act of speech that I want to do lead to hurting myself, hurting others, or hurting both? …’ …"}},{"id":"mn61:13","sourceIds":["mn61:13.1","mn61:13.2","mn61:13.3","mn61:13.4","mn61:13.5","mn61:13.6","mn61:13.7","mn61:13.8","mn61:13.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Karontenapi te, rāhula, vācāya kammaṁ tadeva te vacīkammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ karomi idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ karomi idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, paṭisaṁhareyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ vacīkammaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ karomi idaṁ me vacīkammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nkusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, anupadajjeyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ vacīkammaṁ."}},{"id":"mn61:14","sourceIds":["mn61:14.1","mn61:14.2","mn61:14.3","mn61:14.4","mn61:14.5","mn61:14.6","mn61:14.7","mn61:14.8","mn61:14.9","mn61:14.10"],"kind":"text","text":{"pi":"Katvāpi te, rāhula, vācāya kammaṁ tadeva te vacīkammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ akāsiṁ idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace kho tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ akāsiṁ idaṁ me vacīkammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, vacīkammaṁ satthari vā viññūsu vā sabrahmacārīsu desetabbaṁ, vivaritabbaṁ, uttānīkattabbaṁ;\ndesetvā vivaritvā uttānīkatvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjitabbaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ vācāya kammaṁ akāsiṁ idaṁ me vacīkammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nkusalaṁ idaṁ vacīkammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.","en":"If, while checking in this way, you know:\n‘This act of speech that I have done leads to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s unskillful, with suffering as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should confess, reveal, and clarify such a deed to the Teacher or a sensible spiritual companion.\nAnd having revealed it you should restrain yourself in future.\nBut if, while checking in this way, you know:\n‘This act of speech that I have done doesn’t lead to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s skillful, with happiness as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should live in rapture and joy because of this, training day and night in skillful qualities."}},{"id":"mn61:15","sourceIds":["mn61:15.1","mn61:15.2","mn61:15.3","mn61:15.4","mn61:15.5","mn61:15.6","mn61:15.7","mn61:15.8","mn61:15.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Yadeva tvaṁ, rāhula, manasā kammaṁ kattukāmo ahosi, tadeva te manokammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ kattukāmo idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nakusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ kattukāmo idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvatteyya, parabyābādhāyapi saṁvatteyya, ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nakusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, manasā kammaṁ sasakkaṁ na karaṇīyaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ kattukāmo idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvatteyya, na parabyābādhāyapi saṁvatteyya, na ubhayabyābādhāyapi saṁvatteyya—\nkusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, evarūpaṁ te, rāhula, manasā kammaṁ karaṇīyaṁ.","en":"When you want to act with the mind, you should check on that same deed:\n‘Does this act of mind that I want to do lead to hurting myself, hurting others, or hurting both? …’ …"}},{"id":"mn61:16","sourceIds":["mn61:16.1","mn61:16.2","mn61:16.3","mn61:16.4","mn61:16.5","mn61:16.6","mn61:16.7","mn61:16.8","mn61:16.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Karontenapi te, rāhula, manasā kammaṁ tadeva te manokammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ karomi idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ karomi idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, paṭisaṁhareyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ manokammaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ karomi idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nkusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, anupadajjeyyāsi tvaṁ, rāhula, evarūpaṁ manokammaṁ."}},{"id":"mn61:17","sourceIds":["mn61:17.1","mn61:17.2","mn61:17.3","mn61:17.4","mn61:17.5","mn61:17.6","mn61:17.7","mn61:17.8","mn61:17.9","mn61:17.10"],"kind":"text","text":{"pi":"Katvāpi te, rāhula, manasā kammaṁ tadeva te manokammaṁ paccavekkhitabbaṁ:\n‘yannu kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ akāsiṁ idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti?\nSace kho tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ akāsiṁ idaṁ me manokammaṁ attabyābādhāyapi saṁvattati, parabyābādhāyapi saṁvattati, ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nakusalaṁ idaṁ manokammaṁ dukkhudrayaṁ dukkhavipākan’ti, evarūpaṁ pana te, rāhula, manokammaṁ aṭṭīyitabbaṁ harāyitabbaṁ jigucchitabbaṁ;\naṭṭīyitvā harāyitvā jigucchitvā āyatiṁ saṁvaraṁ āpajjitabbaṁ.\nSace pana tvaṁ, rāhula, paccavekkhamāno evaṁ jāneyyāsi:\n‘yaṁ kho ahaṁ idaṁ manasā kammaṁ akāsiṁ idaṁ me manokammaṁ nevattabyābādhāyapi saṁvattati, na parabyābādhāyapi saṁvattati, na ubhayabyābādhāyapi saṁvattati—\nkusalaṁ idaṁ manokammaṁ sukhudrayaṁ sukhavipākan’ti, teneva tvaṁ, rāhula, pītipāmojjena vihareyyāsi ahorattānusikkhī kusalesu dhammesu.","en":"If, while checking in this way, you know:\n‘This act of mind that I have done leads to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s unskillful, with suffering as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should be horrified, repelled, and disgusted by that deed.\nAnd being repelled, you should restrain yourself in future.\nBut if, while checking in this way, you know:\n‘This act with the mind that I have done doesn’t lead to hurting myself, hurting others, or hurting both.\nIt’s skillful, with happiness as its outcome and result.’ Then, Rāhula, you should live in rapture and joy because of this, training day and night in skillful qualities."}},{"id":"mn61:18","sourceIds":["mn61:18.1","mn61:18.2","mn61:18.3","mn61:18.4","mn61:18.5","mn61:18.6","mn61:18.7","mn61:18.8"],"kind":"text","text":{"pi":"Ye hi keci, rāhula, atītamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā kāyakammaṁ parisodhesuṁ, vacīkammaṁ parisodhesuṁ, manokammaṁ parisodhesuṁ, sabbe te evamevaṁ paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhesuṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhesuṁ, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhesuṁ.\nYepi hi keci, rāhula, anāgatamaddhānaṁ samaṇā vā brāhmaṇā vā kāyakammaṁ parisodhessanti, vacīkammaṁ parisodhessanti, manokammaṁ parisodhessanti, sabbe te evamevaṁ paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhessanti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhessanti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhessan”ti.\nYepi hi keci, rāhula, etarahi samaṇā vā brāhmaṇā vā kāyakammaṁ parisodhenti, vacīkammaṁ parisodhenti, manokammaṁ parisodhenti, sabbe te evamevaṁ paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhenti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhenti, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhenti.\nTasmātiha, rāhula, ‘paccavekkhitvā paccavekkhitvā kāyakammaṁ parisodhessāmi, paccavekkhitvā paccavekkhitvā vacīkammaṁ parisodhessāmi, paccavekkhitvā paccavekkhitvā manokammaṁ parisodhessāmī’ti—\nevañhi te, rāhula, sikkhitabban”ti.\nIdamavoca bhagavā.\nAttamano āyasmā rāhulo bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.\nAmbalaṭṭhikarāhulovādasuttaṁ niṭṭhitaṁ paṭhamaṁ.","en":"All the ascetics and brahmins of the past, future, and present who purify their physical, verbal, and mental actions do so after repeatedly checking.\nSo Rāhula, you should train yourself like this: ‘I will purify my physical, verbal, and mental actions after repeatedly checking.’”\nThat is what the Buddha said.\nSatisfied, Venerable Rāhula approved what the Buddha said."}}]}],"sourceRevision":"afdafa92450cfe7573b280da50382888323666d2","sourceUrl":"https://suttacentral.net/mn61/en/sujato","licence":"CC0 1.0","licenceUrl":"https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/","editionNote":"Full supplied source file; inherited abbreviations are preserved. Not a reconstructed expansion of every repetition. No Malay or Mandarin translation is implied."}
