{"id":"mn81","title":"With Ghaṭīkāra","languageCodes":["en","pi"],"languageNotes":{"en":"Bhikkhu Sujato · CC0","pi":"Mahāsaṅgīti edition · SuttaCentral"},"chapters":[{"id":"mn81","title":"With Ghaṭīkāra","units":[{"id":"mn81:0","sourceIds":["mn81:0.1","mn81:0.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Majjhima Nikāya 81\nGhaṭikārasutta","en":"Middle Discourses 81\nWith Ghaṭīkāra"}},{"id":"mn81:1","sourceIds":["mn81:1.1","mn81:1.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Evaṁ me sutaṁ—\nekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu cārikaṁ carati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ.","en":"So I have heard.\nAt one time the Buddha was wandering in the land of the Kosalans together with a large Saṅgha of mendicants."}},{"id":"mn81:2","sourceIds":["mn81:2.1","mn81:2.2","mn81:2.3","mn81:2.4","mn81:2.5","mn81:2.6","mn81:2.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho bhagavā maggā okkamma aññatarasmiṁ padese sitaṁ pātvākāsi.\nAtha kho āyasmato ānandassa etadahosi:\n“ko nu kho hetu, ko paccayo bhagavato sitassa pātukammāya?\nNa akāraṇena tathāgatā sitaṁ pātukarontī”ti.\nAtha kho āyasmā ānando ekaṁsaṁ cīvaraṁ katvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā bhagavantaṁ etadavoca:\n“ko nu kho, bhante, hetu, ko paccayo bhagavato sitassa pātukammāya?\nNa akāraṇena tathāgatā sitaṁ pātukarontī”ti.","en":"Then the Buddha left the road, and at a certain spot he smiled.\nThen Venerable Ānanda thought,\n“What is the cause, what is the reason why the Buddha smiled?\nRealized Ones do not smile for no reason.”\nSo Ānanda arranged his robe over one shoulder, raised his cupped palms toward the Buddha, and said,\n“What is the cause, what is the reason why the Buddha smiled?\nRealized Ones do not smile for no reason.”"}},{"id":"mn81:3","sourceIds":["mn81:3.1","mn81:3.2","mn81:3.3","mn81:3.4"],"kind":"text","text":{"pi":"“Bhūtapubbaṁ, ānanda, imasmiṁ padese vegaḷiṅgaṁ nāma gāmanigamo ahosi iddho ceva phīto ca bahujano ākiṇṇamanusso.\nVegaḷiṅgaṁ kho, ānanda, gāmanigamaṁ kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho upanissāya vihāsi.\nIdha sudaṁ, ānanda, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa ārāmo ahosi.\nIdha sudaṁ, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho nisinnako bhikkhusaṅghaṁ ovadatī”ti.","en":"“Once upon a time, Ānanda, there was a market town in this spot named Vebhaliṅga. It was successful and prosperous, populous and full of people.\nAnd Kassapa, a blessed one, a perfected one, a fully awakened Buddha, lived supported by Vebhaliṅga.\nIt was here, in fact, that he had his monastery,\nwhere he advised the mendicant Saṅgha while seated.”"}},{"id":"mn81:4","sourceIds":["mn81:4.1","mn81:4.2","mn81:4.3","mn81:4.4","mn81:4.5"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho āyasmā ānando catugguṇaṁ saṅghāṭiṁ paññapetvā bhagavantaṁ etadavoca:\n“tena hi, bhante, bhagavā nisīdatu ettha.\nAyaṁ bhūmipadeso dvīhi arahantehi sammāsambuddhehi paribhutto bhavissatī”ti.\nNisīdi bhagavā paññatte āsane.\nNisajja kho bhagavā āyasmantaṁ ānandaṁ āmantesi:","en":"Then Ānanda spread out his outer robe folded in four and said to the Buddha,\n“Well then, sir, may the Blessed One sit here!\nThen this piece of land will have been occupied by two perfected ones, fully awakened Buddhas.”\nThe Buddha sat down on the seat spread out.\nWhen he was seated he said to Venerable Ānanda:"}},{"id":"mn81:5","sourceIds":["mn81:5.1","mn81:5.2","mn81:5.3","mn81:5.4"],"kind":"text","text":{"pi":"“Bhūtapubbaṁ, ānanda, imasmiṁ padese vegaḷiṅgaṁ nāma gāmanigamo ahosi iddho ceva phīto ca bahujano ākiṇṇamanusso.\nVegaḷiṅgaṁ kho, ānanda, gāmanigamaṁ kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho upanissāya vihāsi.\nIdha sudaṁ, ānanda, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa ārāmo ahosi.\nIdha sudaṁ, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho nisinnako bhikkhusaṅghaṁ ovadati.","en":"“Once upon a time, Ānanda, there was a market town in this spot named Vebhaliṅga. It was successful and prosperous, populous and full of people.\nAnd Kassapa, a blessed one, a perfected one, a fully awakened Buddha, lived supported by Vebhaliṅga.\nIt was here, in fact, that he had his monastery,\nwhere he advised the mendicant Saṅgha while seated."}},{"id":"mn81:6","sourceIds":["mn81:6.1","mn81:6.2","mn81:6.3","mn81:6.4","mn81:6.5","mn81:6.6","mn81:6.7","mn81:6.8","mn81:6.9","mn81:6.10","mn81:6.11","mn81:6.12","mn81:6.13","mn81:6.14","mn81:6.15","mn81:6.16","mn81:6.17","mn81:6.18"],"kind":"text","text":{"pi":"Vegaḷiṅge kho, ānanda, gāmanigame ghaṭikāro nāma kumbhakāro kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa upaṭṭhāko ahosi aggupaṭṭhāko.\nGhaṭikārassa kho, ānanda, kumbhakārassa jotipālo nāma māṇavo sahāyo ahosi piyasahāyo.\nAtha kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro jotipālaṁ māṇavaṁ āmantesi:\n‘āyāma, samma jotipāla, kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya upasaṅkamissāma.\nSādhusammatañhi me tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\nEvaṁ vutte, ānanda, jotipālo māṇavo ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘alaṁ, samma ghaṭikāra.\nKiṁ pana tena muṇḍakena samaṇakena diṭṭhenā’ti?\nDutiyampi kho, ānanda …pe…\ntatiyampi kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro jotipālaṁ māṇavaṁ etadavoca:\n‘āyāma, samma jotipāla, kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya upasaṅkamissāma.\nSādhusammatañhi me tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\nTatiyampi kho, ānanda, jotipālo māṇavo ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘alaṁ, samma ghaṭikāra.\nKiṁ pana tena muṇḍakena samaṇakena diṭṭhenā’ti?\n‘Tena hi, samma jotipāla, sottisināniṁ ādāya nadiṁ gamissāma sināyitun’ti.\n‘Evaṁ, sammā’ti kho, ānanda, jotipālo māṇavo ghaṭikārassa kumbhakārassa paccassosi.\nAtha kho, ānanda, ghaṭikāro ca kumbhakāro jotipālo ca māṇavo sottisināniṁ ādāya nadiṁ agamaṁsu sināyituṁ.","en":"The Buddha Kassapa had as chief supporter in Vebhaliṅga a potter named Ghaṭīkāra.\nGhaṭīkāra had a dear friend named Jotipāla, a student.\nThen Ghaṭīkāra addressed Jotipāla,\n‘Come, dear Jotipāla, let’s go to see the Blessed One Kassapa, the perfected one, the fully awakened Buddha.\nFor I deem it holy to see that Blessed One.’\nWhen he said this, Jotipāla said to him,\n‘Enough, dear Ghaṭīkāra.\nWhat’s the use of seeing that shaveling, that fake ascetic?’\nFor a second time …\nand a third time, Ghaṭīkāra addressed Jotipāla,\n‘Come, dear Jotipāla, let’s go to see the Blessed One Kassapa, the perfected one, the fully awakened Buddha.\nFor I deem it holy to see that Blessed One.’\nFor a third time, Jotipāla said to him,\n‘Enough, dear Ghaṭīkāra.\nWhat’s the use of seeing that shaveling, that fake ascetic?’\n‘Well then, dear Jotipāla, let’s take some bathing cleanser and go to the river to bathe.’\n‘Yes, dear,’ replied Jotipāla.\nSo that’s what they did."}},{"id":"mn81:7","sourceIds":["mn81:7.1","mn81:7.2","mn81:7.3","mn81:7.4","mn81:7.5","mn81:7.6","mn81:7.7","mn81:7.8","mn81:7.9","mn81:7.10","mn81:7.11","mn81:7.12","mn81:7.13","mn81:7.14","mn81:7.15"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro jotipālaṁ māṇavaṁ āmantesi:\n‘ayaṁ, samma jotipāla, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa avidūre ārāmo.\nĀyāma, samma jotipāla, kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya upasaṅkamissāma.\nSādhusammatañhi me tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\nEvaṁ vutte, ānanda, jotipālo māṇavo ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘alaṁ, samma ghaṭikāra.\nKiṁ pana tena muṇḍakena samaṇakena diṭṭhenā’ti?\nDutiyampi kho, ānanda …pe…\ntatiyampi kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro jotipālaṁ māṇavaṁ etadavoca:\n‘ayaṁ, samma jotipāla, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa avidūre ārāmo.\nĀyāma, samma jotipāla, kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya upasaṅkamissāma.\nSādhusammatañhi me tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\nTatiyampi kho, ānanda, jotipālo māṇavo ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘alaṁ, samma ghaṭikāra.\nKiṁ pana tena muṇḍakena samaṇakena diṭṭhenā’ti?","en":"Then Ghaṭīkāra addressed Jotipāla,\n‘Dear Jotipāla, the Buddha Kassapa’s monastery is not far away.\nLet’s go to see the Blessed One Kassapa, the perfected one, the fully awakened Buddha.\nFor I deem it holy to see that Blessed One.’\nWhen he said this, Jotipāla said to him,\n‘Enough, dear Ghaṭīkāra.\nWhat’s the use of seeing that shaveling, that fake ascetic?’\nFor a second time …\nand a third time, Ghaṭīkāra addressed Jotipāla,\n‘Dear Jotipāla, the Buddha Kassapa’s monastery is not far away.\nLet’s go to see the Blessed One Kassapa, the perfected one, the fully awakened Buddha.\nFor I deem it holy to see that Blessed One.’\nFor a third time, Jotipāla said to him,\n‘Enough, dear Ghaṭīkāra.\nWhat’s the use of seeing that shaveling, that fake ascetic?’"}},{"id":"mn81:8","sourceIds":["mn81:8.1","mn81:8.2","mn81:8.3","mn81:8.4","mn81:8.5","mn81:8.6","mn81:8.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro jotipālaṁ māṇavaṁ ovaṭṭikāyaṁ parāmasitvā etadavoca:\n‘ayaṁ, samma jotipāla, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa avidūre ārāmo.\nĀyāma, samma jotipāla, kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya upasaṅkamissāma.\nSādhusammatañhi me tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\nAtha kho, ānanda, jotipālo māṇavo ovaṭṭikaṁ vinivaṭṭetvā ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘alaṁ, samma ghaṭikāra.\nKiṁ pana tena muṇḍakena samaṇakena diṭṭhenā’ti?","en":"Then Ghaṭīkāra grabbed Jotipāla by the skirt-hem and said,\n‘Dear Jotipāla, the Buddha Kassapa’s monastery is not far away.\nLet’s go to see the Blessed One Kassapa, the perfected one, the fully awakened Buddha.\nFor I deem it holy to see that Blessed One.’\nSo Jotipāla undid his skirt-hem and said to Ghaṭīkāra,\n‘Enough, dear Ghaṭīkāra.\nWhat’s the use of seeing that shaveling, that fake ascetic?’"}},{"id":"mn81:9","sourceIds":["mn81:9.1","mn81:9.2","mn81:9.3","mn81:9.4","mn81:9.5","mn81:9.6","mn81:9.7","mn81:9.8","mn81:9.9","mn81:9.10","mn81:9.11","mn81:9.12","mn81:9.13"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro jotipālaṁ māṇavaṁ sīsaṁnhātaṁ kesesu parāmasitvā etadavoca:\n‘ayaṁ, samma jotipāla, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa avidūre ārāmo.\nĀyāma, samma jotipāla, kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya upasaṅkamissāma.\nSādhusammatañhi me tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\nAtha kho, ānanda, jotipālassa māṇavassa etadahosi:\n‘acchariyaṁ vata bho, abbhutaṁ vata bho.\nYatra hi nāmāyaṁ ghaṭikāro kumbhakāro ittarajacco samāno amhākaṁ sīsaṁnhātānaṁ kesesu parāmasitabbaṁ maññissati;\nna vatidaṁ kira orakaṁ maññe bhavissatī’ti;\nghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘yāvatādohipi, samma ghaṭikārā’ti?\n‘Yāvatādohipi, samma jotipāla.\nTathā hi pana me sādhusammataṁ tassa bhagavato dassanaṁ arahato sammāsambuddhassā’ti.\n‘Tena hi, samma ghaṭikāra, muñca; gamissāmā’ti.","en":"Then Ghaṭīkāra grabbed Jotipāla by the hair of his freshly-washed head and said,\n‘Dear Jotipāla, the Buddha Kassapa’s monastery is not far away.\nLet’s go to see the Blessed One Kassapa, the perfected one, the fully awakened Buddha.\nFor I deem it holy to see that Blessed One.’\nThen Jotipāla thought,\n‘Oh lord, how incredible, how amazing,\nhow this potter Ghaṭīkāra, though of lowly birth, should presume to grab me by the hair of my freshly-washed head!\nThis must be no ordinary matter.’\nHe said to Ghaṭīkāra,\n‘You’d even milk it to this extent, dear Ghaṭīkāra?’\n‘I even milk it to this extent, dear Jotipāla.\nFor that is how holy I deem it to see that Blessed One.’\n‘Well then, dear Ghaṭīkāra, release me, we shall go.’"}},{"id":"mn81:10","sourceIds":["mn81:10.1","mn81:10.2","mn81:10.3","mn81:10.4","mn81:10.5","mn81:10.6"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, ghaṭikāro ca kumbhakāro jotipālo ca māṇavo yena kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā ghaṭikāro kumbhakāro kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Jotipālo pana māṇavo kassapena bhagavatā arahatā sammāsambuddhena saddhiṁ sammodi. Sammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi.\nEkamantaṁ nisinno kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ etadavoca:\n‘ayaṁ me, bhante, jotipālo māṇavo sahāyo piyasahāyo.\nImassa bhagavā dhammaṁ desetū’ti.\nAtha kho, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho ghaṭikārañca kumbhakāraṁ jotipālañca māṇavaṁ dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.\nAtha kho, ānanda, ghaṭikāro ca kumbhakāro jotipālo ca māṇavo kassapena bhagavatā arahatā sammāsambuddhena dhammiyā kathāya sandassitā samādapitā samuttejitā sampahaṁsitā kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkamiṁsu.","en":"Then Ghaṭīkāra the potter and Jotipāla the student went to the Buddha Kassapa. Ghaṭīkāra bowed and sat down to one side, but Jotipāla exchanged greetings with the Buddha and sat down to one side.\nGhaṭīkāra said to the Buddha Kassapa,\n‘Sir, this is the student Jotipāla, my dear friend.\nPlease teach him the Dhamma.’\nThen the Buddha Kassapa educated, encouraged, fired up, and inspired Ghaṭīkāra and Jotipāla with a Dhamma talk.\nThen they got up from their seat, bowed and respectfully circled the Buddha Kassapa, keeping him on their right, before leaving."}},{"id":"mn81:11","sourceIds":["mn81:11.1","mn81:11.2","mn81:11.3","mn81:11.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, jotipālo māṇavo ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ etadavoca:\n‘imaṁ nu tvaṁ, samma ghaṭikāra, dhammaṁ suṇanto atha ca pana agārasmā anagāriyaṁ na pabbajissasī’ti?\n‘Nanu maṁ, samma jotipāla, jānāsi, andhe jiṇṇe mātāpitaro posemī’ti?\n‘Tena hi, samma ghaṭikāra, ahaṁ agārasmā anagāriyaṁ pabbajissāmī’ti.","en":"Then Jotipāla said to Ghatīkāra,\n‘Dear Ghaṭīkāra, you have heard this teaching, so why don’t you go forth from the lay life to homelessness?’\n‘Don’t you know, dear Jotipāla, that I  provide for my blind old parents?’\n‘Well then, dear Ghaṭīkāra, I shall go forth from the lay life to homelessness.’"}},{"id":"mn81:12","sourceIds":["mn81:12.1","mn81:12.2","mn81:12.3","mn81:12.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, ghaṭikāro ca kumbhakāro jotipālo ca māṇavo yena kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinno kho, ānanda, ghaṭikāro kumbhakāro kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ etadavoca:\n‘ayaṁ me, bhante, jotipālo māṇavo sahāyo piyasahāyo.\nImaṁ bhagavā pabbājetū’ti.\nAlattha kho, ānanda, jotipālo māṇavo kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa santike pabbajjaṁ, alattha upasampadaṁ.","en":"Then Ghaṭīkāra and Jotipāla went to the Buddha Kassapa, bowed and sat down to one side. Ghaṭīkāra said to the Buddha Kassapa,\n‘Sir, this is the student Jotipāla, my dear friend.\nPlease give him the going forth.’\nAnd Jotipāla the student received the going forth, the ordination in the Buddha’s presence."}},{"id":"mn81:13","sourceIds":["mn81:13.1","mn81:13.2","mn81:13.3"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho acirūpasampanne jotipāle māṇave aḍḍhamāsupasampanne vegaḷiṅge yathābhirantaṁ viharitvā yena bārāṇasī tena cārikaṁ pakkāmi.\nAnupubbena cārikaṁ caramāno yena bārāṇasī tadavasari.\nTatra sudaṁ, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho bārāṇasiyaṁ viharati isipatane migadāye.","en":"Not long after Jotipāla’s ordination, a fortnight later, the Buddha Kassapa—having stayed in Vebhaliṅga as long as he pleased—set out for Varanasi.\nTraveling stage by stage, he arrived at Varanasi,\nwhere he stayed near Varanasi, in the deer park at Isipatana."}},{"id":"mn81:14","sourceIds":["mn81:14.1","mn81:14.2","mn81:14.3","mn81:14.4","mn81:14.5","mn81:14.6","mn81:14.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Assosi kho, ānanda, kikī kāsirājā: ‘kassapo kira bhagavā arahaṁ sammāsambuddho bārāṇasiṁ anuppatto bārāṇasiyaṁ viharati isipatane migadāye’ti.\nAtha kho, ānanda, kikī kāsirājā bhadrāni bhadrāni yānāni yojāpetvā bhadraṁ yānaṁ abhiruhitvā bhadrehi bhadrehi yānehi bārāṇasiyā niyyāsi mahaccarājānubhāvena kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ dassanāya.\nYāvatikā yānassa bhūmi yānena gantvā yānā paccorohitvā pattikova yena kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi.\nEkamantaṁ nisinnaṁ kho, ānanda, kikiṁ kāsirājānaṁ kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho dhammiyā kathāya sandassesi samādapesi samuttejesi sampahaṁsesi.\nAtha kho, ānanda, kikī kāsirājā kassapena bhagavatā arahatā sammāsambuddhena dhammiyā kathāya sandassito samādapito samuttejito sampahaṁsito kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ etadavoca:\n‘adhivāsetu me, bhante, bhagavā svātanāya bhattaṁ saddhiṁ bhikkhusaṅghenā’ti.\nAdhivāsesi kho, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho tuṇhībhāvena.","en":"King Kikī of Kāsi heard that he had arrived.\nHe had the finest carriages harnessed. He then mounted a fine carriage and, along with other fine carriages, set out in full royal pomp from Varanasi to see the Buddha Kassapa.\nHe went by carriage as far as the terrain allowed, then descended and approached the Buddha Kassapa on foot. He bowed and sat down to one side.\nThe Buddha educated, encouraged, fired up, and inspired him with a Dhamma talk.\nThen King Kikī said to the Buddha,\n‘Sir, would the Buddha together with the mendicant Saṅgha please accept tomorrow’s meal from me?’\nThe Buddha Kassapa consented with silence."}},{"id":"mn81:15","sourceIds":["mn81:15.1"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, kikī kāsirājā kassapassa bhagavato sammāsambuddhassa adhivāsanaṁ viditvā uṭṭhāyāsanā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ abhivādetvā padakkhiṇaṁ katvā pakkāmi.","en":"Then, knowing that the Buddha had consented, King Kikī rose from his seat, bowed, and respectfully circled the Buddha, keeping him on his right, before leaving."}},{"id":"mn81:16","sourceIds":["mn81:16.1","mn81:16.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, kikī kāsirājā tassā rattiyā accayena sake nivesane paṇītaṁ khādanīyaṁ bhojanīyaṁ paṭiyādāpetvā paṇḍupuṭakassa sālino vigatakāḷakaṁ anekasūpaṁ anekabyañjanaṁ, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa kālaṁ ārocāpesi:\n‘kālo, bhante, niṭṭhitaṁ bhattan’ti.","en":"And when the night had passed, King Kikī had delicious fresh and cooked foods prepared in his own home—soft saffron rice with the dark grains picked out, served with many soups and sauces. Then he had the Buddha informed of the time, saying,\n‘Sir, it’s time. The meal is ready.’"}},{"id":"mn81:17","sourceIds":["mn81:17.1","mn81:17.2","mn81:17.3","mn81:17.4","mn81:17.5","mn81:17.6","mn81:17.7","mn81:17.8","mn81:17.9","mn81:17.10","mn81:17.11","mn81:17.12","mn81:17.13","mn81:17.14","mn81:17.15","mn81:17.16","mn81:17.17"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena kikissa kāsirañño nivesanaṁ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi saddhiṁ bhikkhusaṅghena.\nAtha kho, ānanda, kikī kāsirājā buddhappamukhaṁ bhikkhusaṅghaṁ paṇītena khādanīyena bhojanīyena sahatthā santappesi sampavāresi.\nAtha kho, ānanda, kikī kāsirājā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ bhuttāviṁ onītapattapāṇiṁ aññataraṁ nīcaṁ āsanaṁ gahetvā ekamantaṁ nisīdi.\nEkamantaṁ nisinno kho, ānanda, kikī kāsirājā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ etadavoca:\n‘adhivāsetu me, bhante, bhagavā bārāṇasiyaṁ vassāvāsaṁ;\nevarūpaṁ saṅghassa upaṭṭhānaṁ bhavissatī’ti.\n‘Alaṁ, mahārāja.\nAdhivuttho me vassāvāso’ti.\nDutiyampi kho, ānanda …\ntatiyampi kho, ānanda, kikī kāsirājā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ etadavoca:\n‘adhivāsetu me, bhante, bhagavā bārāṇasiyaṁ vassāvāsaṁ;\nevarūpaṁ saṅghassa upaṭṭhānaṁ bhavissatī’ti.\n‘Alaṁ, mahārāja.\nAdhivuttho me vassāvāso’ti.\nAtha kho, ānanda, kikissa kāsirañño ‘na me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho adhivāseti bārāṇasiyaṁ vassāvāsan’ti ahudeva aññathattaṁ, ahu domanassaṁ.\nAtha kho, ānanda, kikī kāsirājā kassapaṁ bhagavantaṁ arahantaṁ sammāsambuddhaṁ etadavoca:\n‘atthi nu kho, bhante, añño koci mayā upaṭṭhākataro’ti?","en":"Then Kassapa Buddha robed up in the morning and, taking his bowl and robe, went to the home of King Kikī, where he sat down on the seat spread out together with the Saṅgha of mendicants.\nThen King Kikī served and satisfied the mendicant Saṅgha headed by the Buddha with his own hands with delicious fresh and cooked foods.\nWhen the Buddha Kassapa had eaten and washed his hand and bowl, King Kikī took a low seat and sat to one side.\nThere he said to the Buddha Kassapa,\n‘Sir, would the Buddha please accept my invitation to reside in Varanasi for the rainy season?\nThe Saṅgha will be looked after in the same style.’\n‘Enough, Great King.\nI have already accepted an invitation for the rains residence.’\nFor a second time …\nand a third time King Kikī said to the Buddha Kassapa,\n‘Sir, would the Buddha please accept my invitation to reside in Varanasi for the rainy season?\nThe Saṅgha will be looked after in the same style.’\n‘Enough, Great King.\nI have already accepted an invitation for the rains residence.’\nThen King Kikī, thinking, ‘The Buddha does not accept my invitation to reside for the rains in Varanasi,’ became sad and upset.\nThen King Kikī said to the Buddha Kassapa,\n‘Sir, do you have another supporter better than me?’"}},{"id":"mn81:18","sourceIds":["mn81:18.1","mn81:18.2","mn81:18.3","mn81:18.4","mn81:18.5","mn81:18.6","mn81:18.7","mn81:18.8","mn81:18.9","mn81:18.10","mn81:18.11","mn81:18.12","mn81:18.13","mn81:18.14","mn81:18.15","mn81:18.16"],"kind":"text","text":{"pi":"‘Atthi, mahārāja, vegaḷiṅgaṁ nāma gāmanigamo.\nTattha ghaṭikāro nāma kumbhakāro;\nso me upaṭṭhāko aggupaṭṭhāko.\nTuyhaṁ kho pana, mahārāja, na me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho adhivāseti bārāṇasiyaṁ vassāvāsanti attheva aññathattaṁ, atthi domanassaṁ.\nTayidaṁ ghaṭikārassa kumbhakārassa natthi ca na ca bhavissati.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro buddhaṁ saraṇaṁ gato, dhammaṁ saraṇaṁ gato, saṅghaṁ saraṇaṁ gato.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro pāṇātipātā paṭivirato, adinnādānā paṭivirato, kāmesumicchācārā paṭivirato, musāvādā paṭivirato, surāmerayamajjapamādaṭṭhānā paṭivirato.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro buddhe aveccappasādena samannāgato, dhamme aveccappasādena samannāgato, saṅghe aveccappasādena samannāgato, ariyakantehi sīlehi samannāgato.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro dukkhe nikkaṅkho, dukkhasamudaye nikkaṅkho, dukkhanirodhe nikkaṅkho, dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya nikkaṅkho.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro ekabhattiko brahmacārī sīlavā kalyāṇadhammo.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro nikkhittamaṇisuvaṇṇo apetajātarūparajato.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro pannamusalo na sahatthā pathaviṁ khaṇati.\nYaṁ hoti kūlapaluggaṁ vā mūsikukkaro vā taṁ kājena āharitvā bhājanaṁ karitvā evamāha:\n“ettha yo icchati taṇḍulapaṭibhastāni vā muggapaṭibhastāni vā kaḷāyapaṭibhastāni vā nikkhipitvā yaṁ icchati taṁ haratū”ti.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro andhe jiṇṇe mātāpitaro poseti.\nGhaṭikāro kho, mahārāja, kumbhakāro pañcannaṁ orambhāgiyānaṁ saṁyojanānaṁ parikkhayā opapātiko tattha parinibbāyī anāvattidhammo tasmā lokā.","en":"‘Great king, there is a market town named Vebhaliṅga,\nwhere there is a potter named Ghaṭīkāra.\nHe is my chief supporter.\nNow, Great King, when you thought, “The Buddha does not accept my invitation to reside for the rains in Varanasi,” you became sad and upset.\nBut Ghaṭīkāra doesn’t get upset, nor will he.\nGhaṭīkāra has gone for refuge to the Buddha, the teaching, and the Saṅgha.\nHe doesn’t kill living creatures, steal, commit sexual misconduct, lie, or consume intoxicants of beer, wine, and liquor.\nHe has experiential confidence in the Buddha, the teaching, and the Saṅgha, and possesses the ethics loved by the noble ones.\nHe is free of doubt regarding suffering, its origin, its cessation, and the practice that leads to its cessation.\nHe eats in one part of the day; he’s chaste, ethical, and of good character.\nHe has set aside gems and gold, and quit using gold and currency.\nHe has put down the shovel and doesn’t dig the earth with his own hands.\nHe takes what has crumbled off by a riverbank or been dug up by mice, and brings it back in a carrier. When he has made a pot, he says,\n“Anyone may leave bagged sesame, mung beans, or chickpeas here and take what they wish.”\nHe provided for his blind old parents.\nAnd since he has ended the five lower fetters, Ghaṭīkāra will be reborn spontaneously and will become extinguished there, not liable to return from that world."}},{"id":"mn81:19","sourceIds":["mn81:19.1","mn81:19.2","mn81:19.3","mn81:19.4","mn81:19.5","mn81:19.6","mn81:19.7","mn81:19.8","mn81:19.9","mn81:19.10","mn81:19.11","mn81:19.12"],"kind":"text","text":{"pi":"Ekamidāhaṁ, mahārāja, samayaṁ vegaḷiṅge nāma gāmanigame viharāmi.\nAtha khvāhaṁ, mahārāja, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro tenupasaṅkamiṁ; upasaṅkamitvā ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro etadavocaṁ:\n“handa ko nu kho ayaṁ bhaggavo gato”ti?\n“Nikkhanto kho te, bhante, upaṭṭhāko antokumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjā”ti.\nAtha khvāhaṁ, mahārāja, kumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkamiṁ.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikāro kumbhakāro yena mātāpitaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā mātāpitaro etadavoca:\n“ko kumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti?\n“Kassapo, tāta, bhagavā arahaṁ sammāsambuddho kumbhiyā odanaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti?\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikārassa kumbhakārassa etadahosi:\n“lābhā vata me, suladdhaṁ vata me,\nyassa me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho evaṁ abhivissattho”ti.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ aḍḍhamāsaṁ pītisukhaṁ na vijahati, sattāhaṁ mātāpitūnaṁ.","en":"This one time, Great King, I was staying near the market town of Vebhaliṅga.\nThen I robed up in the morning and, taking my bowl and robe, went to the home of Ghaṭīkāra’s parents, where I said to them,\n“Excuse me, where has Bhaggava gone?”\n“Your supporter has gone out, sir. But take rice from the pot and sauce from the pan and eat.”\nSo that’s what I did. And after eating I rose from my seat and left.\nThen Ghaṭīkāra went up to his parents and said,\n“Who took rice from the pot and sauce from the pan, ate it, and left?”\n“It was the Buddha Kassapa, my dear.”\nThen Ghaṭīkāra thought,\n“I’m so fortunate, so very fortunate,\nin that the Buddha Kassapa trusts me so much!”\nThen joy and happiness did not leave him for a fortnight, or his parents for a week."}},{"id":"mn81:20","sourceIds":["mn81:20.1","mn81:20.2","mn81:20.3","mn81:20.4","mn81:20.5","mn81:20.6","mn81:20.7","mn81:20.8","mn81:20.9","mn81:20.10","mn81:20.11","mn81:20.12"],"kind":"text","text":{"pi":"Ekamidāhaṁ, mahārāja, samayaṁ tattheva vegaḷiṅge nāma gāmanigame viharāmi.\nAtha khvāhaṁ, mahārāja, pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro tenupasaṅkamiṁ; upasaṅkamitvā ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro etadavocaṁ:\n“handa ko nu kho ayaṁ bhaggavo gato”ti?\n“Nikkhanto kho te, bhante, upaṭṭhāko anto kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjā”ti.\nAtha khvāhaṁ, mahārāja, kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkamiṁ.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikāro kumbhakāro yena mātāpitaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā mātāpitaro etadavoca:\n“ko kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti?\n“Kassapo, tāta, bhagavā arahaṁ sammāsambuddho kaḷopiyā kummāsaṁ gahetvā pariyogā sūpaṁ gahetvā paribhuñjitvā uṭṭhāyāsanā pakkanto”ti.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikārassa kumbhakārassa etadahosi:\n“lābhā vata me, suladdhaṁ vata me,\nyassa me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho evaṁ abhivissattho”ti.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ aḍḍhamāsaṁ pītisukhaṁ na vijahati, sattāhaṁ mātāpitūnaṁ.","en":"Another time, Great King, I was staying near that same market town of Vebhaliṅga.\nThen I robed up in the morning and, taking my bowl and robe, went to the home of Ghaṭīkāra’s parents, where I said to them,\n“Excuse me, where has Bhaggava gone?”\n“Your supporter has gone out, sir. But take porridge from the pot and sauce from the pan and eat.”\nSo that’s what I did. And after eating I rose from my seat and left.\nThen Ghaṭīkāra went up to his parents and said,\n“Who took porridge from the pot and sauce from the pan, ate it, and left?”\n“It was the Buddha Kassapa, my dear.”\nThen Ghaṭīkāra thought,\n“I’m so fortunate, so very fortunate,\nto be trusted so much by the Buddha Kassapa!”\nThen joy and happiness did not leave him for a fortnight, or his parents for a week."}},{"id":"mn81:21","sourceIds":["mn81:21.1","mn81:21.2","mn81:21.3","mn81:21.4","mn81:21.5","mn81:21.6","mn81:21.7","mn81:21.8","mn81:21.9","mn81:21.10","mn81:21.11","mn81:21.12","mn81:21.13","mn81:21.14","mn81:21.15","mn81:21.16","mn81:21.17","mn81:21.18","mn81:21.19","mn81:21.20","mn81:21.21","mn81:21.22","mn81:21.23"],"kind":"text","text":{"pi":"Ekamidāhaṁ, mahārāja, samayaṁ tattheva vegaḷiṅge nāma gāmanigame viharāmi.\nTena kho pana samayena kuṭi ovassati.\nAtha khvāhaṁ, mahārāja, bhikkhū āmantesiṁ:\n“gacchatha, bhikkhave, ghaṭikārassa kumbhakārassa nivesane tiṇaṁ jānāthā”ti.\nEvaṁ vutte, mahārāja, te bhikkhū maṁ etadavocuṁ:\n“natthi kho, bhante, ghaṭikārassa kumbhakārassa nivesane tiṇaṁ, atthi ca khvāssa āvesane tiṇacchadanan”ti.\n“Gacchatha, bhikkhave, ghaṭikārassa kumbhakārassa āvesanaṁ uttiṇaṁ karothā”ti.\nAtha kho te, mahārāja, bhikkhū ghaṭikārassa kumbhakārassa āvesanaṁ uttiṇamakaṁsu.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikārassa kumbhakārassa mātāpitaro te bhikkhū etadavocuṁ:\n“ke āvesanaṁ uttiṇaṁ karontī”ti?\n“Bhikkhū, bhagini, kassapassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa kuṭi ovassatī”ti.\n“Haratha, bhante, haratha, bhadramukhā”ti.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikāro kumbhakāro yena mātāpitaro tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā mātāpitaro etadavoca:\n“ke āvesanaṁ uttiṇamakaṁsū”ti?\n“Bhikkhū, tāta, kassapassa kira bhagavato arahato sammāsambuddhassa kuṭi ovassatī”ti.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikārassa kumbhakārassa etadahosi:\n“lābhā vata me, suladdhaṁ vata me,\nyassa me kassapo bhagavā arahaṁ sammāsambuddho evaṁ abhivissattho”ti.\nAtha kho, mahārāja, ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ aḍḍhamāsaṁ pītisukhaṁ na vijahati, sattāhaṁ mātāpitūnaṁ.\nAtha kho, mahārāja, āvesanaṁ sabbantaṁ temāsaṁ ākāsacchadanaṁ aṭṭhāsi, na devotivassi.\nEvarūpo ca, mahārāja, ghaṭikāro kumbhakāro’ti.\n‘Lābhā, bhante, ghaṭikārassa kumbhakārassa, suladdhā, bhante, ghaṭikārassa kumbhakārassa\nyassa bhagavā evaṁ abhivissattho’ti.","en":"Another time, Great King, I was staying near that same market town of Vebhaliṅga.\nNow at that time my hut leaked.\nSo I addressed the mendicants,\n“Mendicants, go to Ghaṭīkāra’s home and find some grass.”\nWhen I said this, those mendicants said to me,\n“Sir, there’s no grass there, but his workshop has a grass roof.”\n“Then go to the workshop and strip the grass.”\nSo that’s what they did.\nThen Ghaṭīkāra’s parents said to those mendicants,\n“Who’s stripping the grass from the workshop?”\n“It’s the mendicants, sister. The Buddha’s hut is leaking.”\n“Take it, sirs! Take it, dearest ones!”\nThen Ghaṭīkāra went up to his parents and said,\n“Who stripped the grass from the workshop?”\n“It was the mendicants, dear. It seems the Buddha’s hut is leaking.”\nThen Ghaṭīkāra thought,\n“I’m so fortunate, so very fortunate,\nto be trusted so much by the Buddha Kassapa!”\nThen joy and happiness did not leave him for a fortnight, or his parents for a week.\nThen the workshop remained with the atmosphere for a roof for the whole three months, but the heavens did not rain on it.\nAnd that, Great King, is what Ghaṭīkāra the potter is like.’\n‘Ghaṭīkāra the potter is fortunate, very fortunate,\nto be so trusted by the Buddha Kassapa.’"}},{"id":"mn81:22","sourceIds":["mn81:22.1","mn81:22.2","mn81:22.3","mn81:22.4","mn81:22.5","mn81:22.6","mn81:22.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho, ānanda, kikī kāsirājā ghaṭikārassa kumbhakārassa pañcamattāni taṇḍulavāhasatāni pāhesi paṇḍupuṭakassa sālino tadupiyañca sūpeyyaṁ.\nAtha kho te, ānanda, rājapurisā ghaṭikāraṁ kumbhakāraṁ upasaṅkamitvā etadavocuṁ:\n‘imāni kho, bhante, pañcamattāni taṇḍulavāhasatāni kikinā kāsirājena pahitāni paṇḍupuṭakassa sālino tadupiyañca sūpeyyaṁ.\nTāni, bhante, paṭiggaṇhathā’ti.\n‘Rājā kho bahukicco bahukaraṇīyo.\nAlaṁ me.\nRaññova hotū’ti.","en":"Then King Kikī sent around five hundred loads of rice, soft saffron rice, and suitable sauce to Ghaṭīkāra.\nThen one of the king’s men approached Ghaṭīkāra and said,\n‘Sir, these five hundred loads of rice, soft saffron rice, and suitable sauce have been sent to you by King Kikī of Kāsi.\nPlease accept them.’\n‘The king has many duties, and much to do.\nI have enough.\nLet this be for the king himself.’"}},{"id":"mn81:23","sourceIds":["mn81:23.1","mn81:23.2","mn81:23.3","mn81:23.4","mn81:23.5","mn81:23.6","mn81:23.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Siyā kho pana te, ānanda, evamassa:\n‘añño nūna tena samayena jotipālo māṇavo ahosī’ti.\nNa kho panetaṁ, ānanda, evaṁ daṭṭhabbaṁ.\nAhaṁ tena samayena jotipālo māṇavo ahosin”ti.\nIdamavoca bhagavā.\nAttamano āyasmā ānando bhagavato bhāsitaṁ abhinandīti.\nGhaṭikārasuttaṁ niṭṭhitaṁ paṭhamaṁ.","en":"Ānanda, you might think:\n‘Surely the student Jotipāla must have been someone else at that time?’\nBut you should not see it like this.\nI myself was the student Jotipāla at that time.”\nThat is what the Buddha said.\nSatisfied, Venerable Ānanda approved what the Buddha said."}}]}],"sourceRevision":"afdafa92450cfe7573b280da50382888323666d2","sourceUrl":"https://suttacentral.net/mn81/en/sujato","licence":"CC0 1.0","licenceUrl":"https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/","editionNote":"Full supplied source file; inherited abbreviations are preserved. Not a reconstructed expansion of every repetition. No Malay or Mandarin translation is implied."}
