{"id":"mn87","title":"Born From the Beloved","languageCodes":["en","pi"],"languageNotes":{"en":"Bhikkhu Sujato · CC0","pi":"Mahāsaṅgīti edition · SuttaCentral"},"chapters":[{"id":"mn87","title":"Born From the Beloved","units":[{"id":"mn87:0","sourceIds":["mn87:0.1","mn87:0.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Majjhima Nikāya 87\nPiyajātikasutta","en":"Middle Discourses 87\nBorn From the Beloved"}},{"id":"mn87:1","sourceIds":["mn87:1.1","mn87:1.2"],"kind":"text","text":{"pi":"Evaṁ me sutaṁ—\nekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.","en":"So I have heard.\nAt one time the Buddha was staying near Sāvatthī in Jeta’s Grove, Anāthapiṇḍika’s monastery."}},{"id":"mn87:2","sourceIds":["mn87:2.1","mn87:2.2","mn87:2.3","mn87:2.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Tena kho pana samayena aññatarassa gahapatissa ekaputtako piyo manāpo kālaṅkato hoti.\nTassa kālaṅkiriyāya neva kammantā paṭibhanti na bhattaṁ paṭibhāti.\nSo āḷāhanaṁ gantvā kandati:\n“kahaṁ, ekaputtaka, kahaṁ, ekaputtakā”ti.","en":"Now at that time a certain householder’s dear and beloved only child passed away.\nAfter their death he didn’t feel like working or eating.\nHe would go to the cremation ground and wail,\n“Where are you, my only child? Where are you, my only child?”"}},{"id":"mn87:3","sourceIds":["mn87:3.1","mn87:3.2","mn87:3.3","mn87:3.4","mn87:3.5","mn87:3.6","mn87:3.7","mn87:3.8","mn87:3.9","mn87:3.10","mn87:3.11","mn87:3.12","mn87:3.13"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho so gahapati yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho taṁ gahapatiṁ bhagavā etadavoca:\n“na kho te, gahapati, sake citte ṭhitassa indriyāni, atthi te indriyānaṁ aññathattan”ti.\n“Kiñhi me, bhante, indriyānaṁ nāññathattaṁ bhavissati;\nmayhañhi, bhante, ekaputto piyo manāpo kālaṅkato.\nTassa kālaṅkiriyāya neva kammantā paṭibhanti, na bhattaṁ paṭibhāti.\nSohaṁ āḷāhanaṁ gantvā kandāmi:\n‘kahaṁ, ekaputtaka, kahaṁ, ekaputtakā’”ti.\n“Evametaṁ, gahapati, evametaṁ, gahapati.\nPiyajātikā hi, gahapati, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā”ti.\n“Kassa kho nāmetaṁ, bhante, evaṁ bhavissati:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti?\nPiyajātikā hi kho, bhante, ānandasomanassā piyappabhavikā”ti.\nAtha kho so gahapati bhagavato bhāsitaṁ anabhinanditvā paṭikkositvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi.","en":"Then he went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him,\n“Your faculties, householder, are those of one who is unstable in their own mind; there is a deterioration in your faculties.”\n“And how, sir, could there be no deterioration of my faculties?\nFor my dear and beloved only child has passed away.\nSince their death I haven’t felt like working or eating.\nI go to the cremation ground and wail:\n‘Where are you, my only child? Where are you, my only child?’”\n“That’s so true, householder! That’s so true, householder!\nFor our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.”\n“Sir, who on earth could ever think such a thing!\nFor our loved ones are a source of joy and happiness.”\nDisagreeing with the Buddha’s statement, rejecting it, he rose from his seat and left."}},{"id":"mn87:4","sourceIds":["mn87:4.1","mn87:4.2","mn87:4.3","mn87:4.4","mn87:4.5","mn87:4.6","mn87:4.7","mn87:4.8","mn87:4.9","mn87:4.10","mn87:4.11","mn87:4.12","mn87:4.13","mn87:4.14","mn87:4.15","mn87:4.16","mn87:4.17","mn87:4.18","mn87:4.19"],"kind":"text","text":{"pi":"Tena kho pana samayena sambahulā akkhadhuttā bhagavato avidūre akkhehi dibbanti.\nAtha kho so gahapati yena te akkhadhuttā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā akkhadhutte etadavoca:\n“idhāhaṁ, bhonto, yena samaṇo gotamo tenupasaṅkamiṁ; upasaṅkamitvā samaṇaṁ gotamaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁ. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho maṁ, bhonto, samaṇo gotamo etadavoca:\n‘na kho te, gahapati, sake citte ṭhitassa indriyāni, atthi te indriyānaṁ aññathattan’ti.\nEvaṁ vutte, ahaṁ, bhonto, samaṇaṁ gotamaṁ etadavocaṁ:\n‘kiñhi me, bhante, indriyānaṁ nāññathattaṁ bhavissati;\nmayhañhi, bhante, ekaputtako piyo manāpo kālaṅkato.\nTassa kālaṅkiriyāya neva kammantā paṭibhanti, na bhattaṁ paṭibhāti.\nSohaṁ āḷāhanaṁ gantvā kandāmi—\nkahaṁ, ekaputtaka, kahaṁ, ekaputtakā’ti.\n‘Evametaṁ, gahapati, evametaṁ, gahapati.\nPiyajātikā hi, gahapati, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.\n‘Kassa kho nāmetaṁ, bhante, evaṁ bhavissati—\npiyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā?\nPiyajātikā hi kho, bhante, ānandasomanassā piyappabhavikā’ti.\nAtha khvāhaṁ, bhonto, samaṇassa gotamassa bhāsitaṁ anabhinanditvā paṭikkositvā uṭṭhāyāsanā pakkamin”ti.\n“Evametaṁ, gahapati, evametaṁ, gahapati.\nPiyajātikā hi, gahapati, ānandasomanassā piyappabhavikā”ti.\nAtha kho so gahapati “sameti me akkhadhuttehī”ti pakkāmi.","en":"Now at that time several gamblers were playing dice not far from the Buddha.\nThat householder approached them and told them what had happened.\n“That’s so true, householder! That’s so true, householder!\nFor our loved ones are a source of joy and happiness.”\nThinking, “The gamblers and I are in agreement,” the householder left."}},{"id":"mn87:5","sourceIds":["mn87:5.1","mn87:5.2","mn87:5.3","mn87:5.4","mn87:5.5","mn87:5.6","mn87:5.7","mn87:5.8","mn87:5.9","mn87:5.10","mn87:5.11","mn87:5.12"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho idaṁ kathāvatthu anupubbena rājantepuraṁ pāvisi.\nAtha kho rājā pasenadi kosalo mallikaṁ deviṁ āmantesi:\n“idaṁ te, mallike, samaṇena gotamena bhāsitaṁ:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’”ti.\n“Sacetaṁ, mahārāja, bhagavatā bhāsitaṁ, evametan”ti.\n“Evameva panāyaṁ mallikā yaññadeva samaṇo gotamo bhāsati taṁ tadevassa abbhanumodati:\n‘Sacetaṁ, mahārāja, bhagavatā bhāsitaṁ evametan’ti.\nSeyyathāpi nāma, yaññadeva ācariyo antevāsissa bhāsati taṁ tadevassa antevāsī abbhanumodati:\n‘evametaṁ, ācariya, evametaṁ, ācariyā’ti.\nEvameva kho tvaṁ, mallike, yaññadeva samaṇo gotamo bhāsati taṁ tadevassa abbhanumodasi:\n‘Sacetaṁ, mahārāja, bhagavatā bhāsitaṁ evametan’ti.\nCara pire, mallike, vinassā”ti.","en":"Eventually that topic of discussion reached the royal compound.\nThen King Pasenadi addressed Queen Mallikā,\n“Mallikā, your ascetic Gotama said this:\n‘Our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.’”\n“If that’s what the Buddha said, Great King, then that’s how it is.”\n“No matter what the ascetic Gotama says, Mallikā agrees with him:\n‘If that’s what the Buddha said, Great King, then that’s how it is.’\nYou’re just like a pupil who agrees with everything their tutor says.\nGo away, Mallikā, get out of here!”"}},{"id":"mn87:6","sourceIds":["mn87:6.1","mn87:6.2","mn87:6.3","mn87:6.4","mn87:6.5","mn87:6.6","mn87:6.7","mn87:6.8","mn87:6.9","mn87:6.10","mn87:6.11","mn87:6.12","mn87:6.13","mn87:6.14"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho mallikā devī nāḷijaṅghaṁ brāhmaṇaṁ āmantesi:\n“ehi tvaṁ, brāhmaṇa, yena bhagavā tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā mama vacanena bhagavato pāde sirasā vandāhi, appābādhaṁ appātaṅkaṁ lahuṭṭhānaṁ balaṁ phāsuvihāraṁ puccha:\n‘mallikā, bhante, devī bhagavato pāde sirasā vandati, appābādhaṁ appātaṅkaṁ lahuṭṭhānaṁ balaṁ phāsuvihāraṁ pucchatī’ti;\nevañca vadehi:\n‘bhāsitā nu kho, bhante, bhagavatā esā vācā—\npiyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.\nYathā te bhagavā byākaroti taṁ sādhukaṁ uggahetvā mama āroceyyāsi.\nNa hi tathāgatā vitathaṁ bhaṇantī”ti.\n“Evaṁ, bhotī”ti kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo mallikāya deviyā paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavatā saddhiṁ sammodi.\nSammodanīyaṁ kathaṁ sāraṇīyaṁ vītisāretvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo bhagavantaṁ etadavoca:\n“mallikā, bho gotama, devī bhoto gotamassa pāde sirasā vandati; appābādhaṁ appātaṅkaṁ lahuṭṭhānaṁ balaṁ phāsuvihāraṁ pucchati;\nevañca vadeti:\n‘bhāsitā nu kho, bhante, bhagavatā esā vācā—\npiyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’”ti.","en":"Then Queen Mallikā addressed the brahmin Nāḷijaṅgha,\n“Please, brahmin, go to the Buddha, and in my name bow with your head to his feet. Ask him if he is healthy and well, nimble, strong, and living comfortably.\nAnd then say:\n‘Sir, did the Buddha make this statement:\n“Our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress”?’\nRemember well how the Buddha answers and tell it to me.\nFor Realized Ones say nothing that is not so.”\n“Yes, ma’am,” he replied. He went to the Buddha and exchanged greetings with him.\nWhen the greetings and polite conversation were over, he sat down to one side and said to the Buddha,\n“Worthy Gotama, Queen Mallikā bows with her head to your feet. She asks if you are healthy and well, nimble, strong, and living comfortably.\nAnd she asks whether\nthe Buddha made this statement:\n‘Our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.’”"}},{"id":"mn87:7","sourceIds":["mn87:7.1","mn87:7.2"],"kind":"text","text":{"pi":"“Evametaṁ, brāhmaṇa, evametaṁ, brāhmaṇa.\nPiyajātikā hi, brāhmaṇa, sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.","en":"“That’s right, brahmin, that’s right!\nFor our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress."}},{"id":"mn87:8","sourceIds":["mn87:8.1","mn87:8.2","mn87:8.3","mn87:8.4"],"kind":"text","text":{"pi":"Tadamināpetaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā.\nBhūtapubbaṁ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarissā itthiyā mātā kālamakāsi.\nSā tassā kālakiriyāya ummattikā khittacittā rathikāya rathikaṁ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṁ upasaṅkamitvā evamāha:\n‘api me mātaraṁ addassatha, api me mātaraṁ addassathā’ti?","en":"And here’s a way to understand how our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.\nOnce upon a time right here in Sāvatthī a certain woman’s mother passed away.\nAnd because of that she went mad and lost her mind. She went from street to street and from square to square saying,\n‘Has anyone seen my mother? Has anyone seen my mother?’"}},{"id":"mn87:9-14","sourceIds":["mn87:9-14.1","mn87:9-14.2","mn87:9-14.3","mn87:9-14.4","mn87:9-14.5","mn87:9-14.6","mn87:9-14.7","mn87:9-14.8","mn87:9-14.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Imināpi kho etaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.\nBhūtapubbaṁ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarissā itthiyā pitā kālamakāsi …\nbhātā kālamakāsi …\nbhaginī kālamakāsi …\nputto kālamakāsi …\ndhītā kālamakāsi …\nsāmiko kālamakāsi.\nSā tassa kālakiriyāya ummattikā khittacittā rathikāya rathikaṁ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṁ upasaṅkamitvā evamāha:\n‘api me sāmikaṁ addassatha, api me sāmikaṁ addassathā’ti?","en":"And here’s another way to understand how our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.\nOnce upon a time right here in Sāvatthī a certain woman’s father …\nbrother …\nsister …\nson …\ndaughter …\nhusband passed away.\nAnd because of that she went mad and lost her mind. She went from street to street and from square to square saying,\n‘Has anyone seen my husband? Has anyone seen my husband?’"}},{"id":"mn87:15-21","sourceIds":["mn87:15-21.1","mn87:15-21.2","mn87:15-21.3","mn87:15-21.4","mn87:15-21.5","mn87:15-21.6","mn87:15-21.7","mn87:15-21.8","mn87:15-21.9","mn87:15-21.10","mn87:15-21.11","mn87:15-21.12","mn87:15-21.13","mn87:15-21.14"],"kind":"text","text":{"pi":"Imināpi kho etaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.\nBhūtapubbaṁ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarassa purisassa mātā kālamakāsi.\nSo tassā kālakiriyāya ummattako khittacitto rathikāya rathikaṁ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṁ upasaṅkamitvā evamāha:\n‘api me mātaraṁ addassatha, api me mātaraṁ addassathā’ti?\nImināpi kho etaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.\nBhūtapubbaṁ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarassa purisassa pitā kālamakāsi …\nbhātā kālamakāsi …\nbhaginī kālamakāsi …\nputto kālamakāsi …\ndhītā kālamakāsi …\npajāpati kālamakāsi.\nSo tassā kālakiriyāya ummattako khittacitto rathikāya rathikaṁ siṅghāṭakena siṅghāṭakaṁ upasaṅkamitvā evamāha:\n‘api me pajāpatiṁ addassatha, api me pajāpatiṁ addassathā’ti?\nImināpi kho etaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikāti.","en":"And here’s another way to understand how our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.\nOnce upon a time right here in Sāvatthī a certain man’s mother …\nfather …\nbrother …\nsister …\nson …\ndaughter …\nwife passed away.\nAnd because of that he went mad and lost his mind. He went from street to street and from square to square saying,\n‘Has anyone seen my wife? Has anyone seen my wife?’\nAnd here’s another way to understand how our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress."}},{"id":"mn87:22","sourceIds":["mn87:22.1","mn87:22.2","mn87:22.3","mn87:22.4","mn87:22.5","mn87:22.6","mn87:22.7","mn87:22.8","mn87:22.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Bhūtapubbaṁ, brāhmaṇa, imissāyeva sāvatthiyā aññatarā itthī ñātikulaṁ agamāsi.\nTassā te ñātakā sāmikaṁ acchinditvā aññassa dātukāmā.\nSā ca taṁ na icchati.\nAtha kho sā itthī sāmikaṁ etadavoca:\n‘ime, maṁ, ayyaputta, ñātakā tvaṁ acchinditvā aññassa dātukāmā.\nAhañca taṁ na icchāmī’ti.\nAtha kho so puriso taṁ itthiṁ dvidhā chetvā attānaṁ upphālesi:\n‘ubho pecca bhavissāmā’ti.\nImināpi kho etaṁ, brāhmaṇa, pariyāyena veditabbaṁ yathā piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā”ti.","en":"Once upon a time right here in Sāvatthī a certain woman went to live with her relative’s family.\nBut her relatives wanted to divorce her from her husband and give her to another,\nwho she didn’t want.\nSo she told her husband about this.\nBut he cut her in two and disemboweled himself, thinking,\n‘We shall be together after death.’\nThat’s another way to understand how our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.”"}},{"id":"mn87:23","sourceIds":["mn87:23.1"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho nāḷijaṅgho brāhmaṇo bhagavato bhāsitaṁ abhinanditvā anumoditvā uṭṭhāyāsanā yena mallikā devī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā yāvatako ahosi bhagavatā saddhiṁ kathāsallāpo taṁ sabbaṁ mallikāya deviyā ārocesi. Atha kho mallikā devī yena rājā pasenadi kosalo tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā rājānaṁ pasenadiṁ kosalaṁ etadavoca:","en":"Then Nāḷijaṅgha the brahmin, having approved and agreed with what the Buddha said, rose from his seat, went to Queen Mallikā, and told her of all they had discussed. Then Queen Mallikā approached King Pasenadi and said to him,"}},{"id":"mn87:24","sourceIds":["mn87:24.1","mn87:24.2","mn87:24.3","mn87:24.4","mn87:24.5","mn87:24.6","mn87:24.7","mn87:24.8"],"kind":"text","text":{"pi":"“Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja,\npiyā te vajirī kumārī”ti?\n“Evaṁ, mallike, piyā me vajirī kumārī”ti.\n“Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja,\nvajiriyā te kumāriyā vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Vajiriyā me, mallike, kumāriyā vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṁ, kiṁ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Idaṁ kho taṁ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṁ:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.","en":"“What do you think, Great King?\nDo you love Princess Vajirī?”\n“Indeed I do, Mallikā.”\n“What do you think, Great King?\nIf she were to decay and perish, would sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress arise in you?”\n“If she were to decay and perish, my life would fall apart. How could sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress not arise in me?”\n“This is what the Buddha was referring to when he said:\n‘Our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.’"}},{"id":"mn87:25","sourceIds":["mn87:25.1","mn87:25.2","mn87:25.3","mn87:25.4","mn87:25.5","mn87:25.6","mn87:25.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja,\npiyā te vāsabhā khattiyā”ti?\n“Evaṁ, mallike, piyā me vāsabhā khattiyā”ti.\n“Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja, vāsabhāya te khattiyāya vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Vāsabhāya me, mallike, khattiyāya vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṁ, kiṁ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Idaṁ kho taṁ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṁ:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.","en":"What do you think, Great King?\nDo you love Queen Vāsabhā? …"}},{"id":"mn87:26","sourceIds":["mn87:26.1","mn87:26.2","mn87:26.3","mn87:26.4","mn87:26.5","mn87:26.6"],"kind":"text","text":{"pi":"Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja, piyo te viṭaṭūbho senāpatī”ti?\n“Evaṁ, mallike, piyo me viṭaṭūbho senāpatī”ti.\n“Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja, viṭaṭūbhassa te senāpatissa vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Viṭaṭūbhassa me, mallike, senāpatissa vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṁ, kiṁ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Idaṁ kho taṁ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṁ:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.","en":"Do you love your son, General Viḍūḍabha? …"}},{"id":"mn87:27","sourceIds":["mn87:27.1","mn87:27.2","mn87:27.3","mn87:27.4","mn87:27.5","mn87:27.6","mn87:27.7"],"kind":"text","text":{"pi":"Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja, piyā te ahan”ti?\n“Evaṁ, mallike, piyā mesi tvan”ti.\n“Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja,\nmayhaṁ te vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Tuyhañhi me, mallike, vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṁ, kiṁ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Idaṁ kho taṁ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṁ:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’ti.","en":"Do you love me?”\n“Indeed I do love you, Mallikā.”\n“What do you think, Great King?\nIf I were to decay and perish, would sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress arise in you?”\n“If you were to decay and perish, my life would fall apart. How could sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress not arise in me?”\n“This is what the Buddha was referring to when he said:\n‘Our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.’"}},{"id":"mn87:28","sourceIds":["mn87:28.1","mn87:28.2","mn87:28.3","mn87:28.4","mn87:28.5","mn87:28.6","mn87:28.7","mn87:28.8","mn87:28.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja,\npiyā te kāsikosalā”ti?\n“Evaṁ, mallike, piyā me kāsikosalā.\nKāsikosalānaṁ, mallike, ānubhāvena kāsikacandanaṁ paccanubhoma, mālāgandhavilepanaṁ dhāremā”ti.\n“Taṁ kiṁ maññasi, mahārāja,\nkāsikosalānaṁ te vipariṇāmaññathābhāvā uppajjeyyuṁ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Kāsikosalānañhi, mallike, vipariṇāmaññathābhāvā jīvitassapi siyā aññathattaṁ, kiṁ pana me na uppajjissanti sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā”ti?\n“Idaṁ kho taṁ, mahārāja, tena bhagavatā jānatā passatā arahatā sammāsambuddhena sandhāya bhāsitaṁ:\n‘piyajātikā sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā piyappabhavikā’”ti.","en":"What do you think, Great King?\nDo you love the realms of Kāsi and Kosala?”\n“Indeed I do, Mallikā.\nIt’s due to the bounty of Kāsi and Kosala that we use sandalwood imported from Kāsi and wear garlands, fragrance, and makeup.”\n“What do you think, Great King?\nIf these realms were to decay and perish, would sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress arise in you?”\n“If they were to decay and perish, my life would fall apart. How could sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress not arise in me?”\n“This is what the Buddha was referring to when he said:\n‘Our loved ones are a source of sorrow, lamentation, pain, sadness, and distress.’”"}},{"id":"mn87:29","sourceIds":["mn87:29.1","mn87:29.2","mn87:29.3","mn87:29.4","mn87:29.5","mn87:29.6","mn87:29.7","mn87:29.8"],"kind":"text","text":{"pi":"“Acchariyaṁ, mallike, abbhutaṁ, mallike.\nYāvañca so bhagavā paññāya ativijjha maññe passati.\nEhi, mallike, ācamehī”ti.\nAtha kho rājā pasenadi kosalo uṭṭhāyāsanā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā yena bhagavā tenañjaliṁ paṇāmetvā tikkhattuṁ udānaṁ udānesi:\n“Namo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa.\nNamo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassa.\nNamo tassa bhagavato arahato sammāsambuddhassā”ti.\nPiyajātikasuttaṁ niṭṭhitaṁ sattamaṁ.","en":"“It’s incredible, Mallikā, it’s amazing,\nhow far the Buddha sees with penetrating wisdom, it seems to me.\nCome, Mallikā, rinse my hands.”\nThen King Pasenadi rose from his seat, arranged his robe over one shoulder, raised his cupped palms toward the Buddha, and expressed this heartfelt sentiment three times:\n“Homage to him, the blessed one, the perfected one, the fully awakened Buddha!\nHomage to him, the blessed one, the perfected one, the fully awakened Buddha!\nHomage to him, the blessed one, the perfected one, the fully awakened Buddha!”"}}]}],"sourceRevision":"afdafa92450cfe7573b280da50382888323666d2","sourceUrl":"https://suttacentral.net/mn87/en/sujato","licence":"CC0 1.0","licenceUrl":"https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/","editionNote":"Full supplied source file; inherited abbreviations are preserved. Not a reconstructed expansion of every repetition. No Malay or Mandarin translation is implied."}
