{"id":"sn54.11","title":"Icchānaṅgala","languageCodes":["en","pi"],"languageNotes":{"en":"Bhikkhu Sujato · CC0","pi":"Mahāsaṅgīti edition · SuttaCentral"},"chapters":[{"id":"sn54.11","title":"Icchānaṅgala","units":[{"id":"sn54.11:0","sourceIds":["sn54.11:0.1","sn54.11:0.2","sn54.11:0.3"],"kind":"text","text":{"pi":"Saṁyutta Nikāya 54.11\n2. Dutiyavagga\nIcchānaṅgalasutta","en":"Linked Discourses 54.11\nChapter Two\nIcchānaṅgala"}},{"id":"sn54.11:1","sourceIds":["sn54.11:1.1","sn54.11:1.2","sn54.11:1.3","sn54.11:1.4","sn54.11:1.5"],"kind":"text","text":{"pi":"Ekaṁ samayaṁ bhagavā icchānaṅgale viharati icchānaṅgalavanasaṇḍe.\nTatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:\n“icchāmahaṁ, bhikkhave, temāsaṁ paṭisallīyituṁ.\nNāmhi kenaci upasaṅkamitabbo, aññatra ekena piṇḍapātanīhārakenā”ti.\n“Evaṁ, bhante”ti kho te bhikkhū bhagavato paṭissutvā nāssudha koci bhagavantaṁ upasaṅkamati, aññatra ekena piṇḍapātanīhārakena.","en":"At one time the Buddha was staying in a forest near Icchānaṅgala.\nThere he addressed the mendicants,\n“Mendicants, I wish to go on retreat for three months.\nNo-one should approach me, except the one who brings my almsfood.”\n“Yes, sir,” replied those mendicants. And no-one approached him, except the one who brought the almsfood."}},{"id":"sn54.11:2","sourceIds":["sn54.11:2.1","sn54.11:2.2","sn54.11:2.3","sn54.11:2.4","sn54.11:2.5","sn54.11:2.6","sn54.11:2.7","sn54.11:2.8","sn54.11:2.9"],"kind":"text","text":{"pi":"Atha kho bhagavā tassa temāsassa accayena paṭisallānā vuṭṭhito bhikkhū āmantesi:\n“sace kho, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evaṁ puccheyyuṁ:\n‘katamenāvuso, vihārena samaṇo gotamo vassāvāsaṁ bahulaṁ vihāsī’ti, evaṁ puṭṭhā tumhe, bhikkhave, tesaṁ aññatitthiyānaṁ paribbājakānaṁ evaṁ byākareyyātha:\n‘ānāpānassatisamādhinā kho, āvuso, bhagavā vassāvāsaṁ bahulaṁ vihāsī’ti.\nIdhāhaṁ, bhikkhave, sato assasāmi, sato passasāmi.\nDīghaṁ assasanto ‘dīghaṁ assasāmī’ti pajānāmi, dīghaṁ passasanto ‘dīghaṁ passasāmī’ti pajānāmi;\nrassaṁ assasanto ‘rassaṁ assasāmī’ti pajānāmi, rassaṁ passasanto ‘rassaṁ passasāmī’ti pajānāmi;\n‘sabbakāyappaṭisaṁvedī assasissāmī’ti pajānāmi …pe…\n‘paṭinissaggānupassī assasissāmī’ti pajānāmi, ‘paṭinissaggānupassī passasissāmī’ti pajānāmi.","en":"Then after three months had passed, the Buddha came out of retreat and addressed the mendicants:\n“Mendicants, if wanderers who follow another religion were to ask you:\n‘Reverends, what was the ascetic Gotama’s usual meditation during the rainy season residence?’ You should answer them like this.\n‘Reverends, the ascetic Gotama’s usual meditation during the rainy season residence was immersion due to mindfulness of breathing.’\nIn this regard: mindful, I breathe in. Mindful, I breathe out.\nBreathing in heavily I know: ‘I’m breathing in heavily.’ Breathing out heavily I know: ‘I’m breathing out heavily.’\nBreathing in lightly I know: ‘I’m breathing in lightly.’ Breathing out lightly I know: ‘I’m breathing out lightly.’\nI know: ‘I’ll breathe in experiencing the whole body.’ …\nI know: ‘I’ll breathe in observing letting go.’ I know: ‘I’ll breathe out observing letting go.’"}},{"id":"sn54.11:3","sourceIds":["sn54.11:3.1","sn54.11:3.2","sn54.11:3.3","sn54.11:3.4","sn54.11:3.5","sn54.11:3.6"],"kind":"text","text":{"pi":"Yañhi taṁ, bhikkhave, sammā vadamāno vadeyya:\n‘ariyavihāro’ itipi, ‘brahmavihāro’ itipi, ‘tathāgatavihāro’ itipi.\nĀnāpānassatisamādhiṁ sammā vadamāno vadeyya:\n‘ariyavihāro’ itipi, ‘brahmavihāro’ itipi, ‘tathāgatavihāro’ itipi.\nYe te, bhikkhave, bhikkhū sekhā appattamānasā anuttaraṁ yogakkhemaṁ patthayamānā viharanti tesaṁ ānāpānassatisamādhi bhāvito bahulīkato āsavānaṁ khayāya saṁvattati.\nYe ca kho te, bhikkhave, bhikkhū arahanto khīṇāsavā vusitavanto katakaraṇīyā ohitabhārā anuppattasadatthā parikkhīṇabhavasaṁyojanā sammadaññāvimuttā, tesaṁ ānāpānassatisamādhi bhāvito bahulīkato diṭṭhadhammasukhavihārāya ceva saṁvattati satisampajaññāya ca.","en":"For if anything should be rightly called\n‘a noble meditation’, or else ‘a divine meditation’, or else ‘a realized one’s meditation’,\nit’s immersion due to mindfulness of breathing.\nFor those mendicants who are trainees—who haven’t achieved their heart’s desire, but live aspiring to the supreme sanctuary from the yoke—the development and cultivation of immersion due to mindfulness of breathing leads to the ending of defilements.\nFor those mendicants who are perfected—who have ended the defilements, completed the spiritual journey, done what had to be done, laid down the burden, achieved their heart’s goal, utterly ended the fetter of continued existence, and are rightly freed through enlightenment—the development and cultivation of immersion due to mindfulness of breathing leads to blissful meditation in this life, and to mindfulness and awareness."}},{"id":"sn54.11:4","sourceIds":["sn54.11:4.1","sn54.11:4.2","sn54.11:4.3","sn54.11:4.4","sn54.11:4.5"],"kind":"text","text":{"pi":"Yañhi taṁ, bhikkhave, sammā vadamāno vadeyya:\n‘ariyavihāro’ itipi, ‘brahmavihāro’ itipi, ‘tathāgatavihāro’ itipi.\nĀnāpānassatisamādhiṁ sammā vadamāno vadeyya:\n‘ariyavihāro’ itipi, ‘brahmavihāro’ itipi, ‘tathāgatavihāro’ itipī”ti.\nPaṭhamaṁ.","en":"For if anything should be rightly called\n‘a noble meditation’, or else ‘a divine meditation’, or else ‘a realized one’s meditation’,\nit’s immersion due to mindfulness of breathing.”"}}]}],"sourceRevision":"afdafa92450cfe7573b280da50382888323666d2","sourceUrl":"https://suttacentral.net/sn54.11/en/sujato","licence":"CC0 1.0","licenceUrl":"https://creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/","editionNote":"Full supplied source file; inherited abbreviations are preserved. Not a reconstructed expansion of every repetition. No Malay or Mandarin translation is implied."}
